01 News
02 Biografia
03 Dyskografia
04 Wywiady
05 Team
06 Thin Line
07 Photo
08 Artykuły
09 Subskrypcja
10 Księga gości
11 Forum
12 Linki
13 Kontakt
30 TON
05 recoil team


Hepzibah Sessa

Hepzibah Sessa rozpoczęła swoją muzyczną karierę w roku 1993 po tym, jak wstąpiła w szeregi grupy Miranda Sex Garden. Zespół w tym czasie dużo koncertował supportujac grupy Einsturzende Neubaten a następnie Depeche Mode, publikując w 1994 roku w MUTE Records trzecią i zarazem ostatnią oficjalną płytę zespołu - 'Fairytales Of Slavery', której produkcją zajął się członek Einsturzende Neubaten, Alex Hacke. Hepzibah nie zagrzała miejsca w MSG zbyt długo - opuścila grupę jeszcze latem '94. Hepzibah Sessa jest szczęśliwą żoną Alana i matką ich dzieci - córka państwa Wilderów ma na imię Paris, syn natomiast Stanley.

Hepzibah Sessa

Hepzibah dołożyła swoją cegiełkę nie tylko do nagrania albumu 'Unsound Methods' (w kilku utworach na płycie - 'Incubus', 'Drifting', 'Control Freak', 'Last Breath', 'Shunt') jest słyszalny drugoplanowy głos Hepzibah, a poza tym w utworze 'Missing Piece' wykorzystany został grany przez nia skrzypcowy motyw), ale także pomogła Alanowi 'zgrać' sprawy związane z promocja tego krążka. Wspólnie z Alanem jest odpowiedzialna za narodziny oficjalnej witryny RECOIL, SHUNT i zajmuje się sprawami z tym związanymi - większość materiałów zawarych na stronie została bądź jest opracowywana, oczywiście pod bacznym nadzorem Alana, właśnie przez Hepzibah. Hepzibah regularnie uaktualnia także ineraktywną sekcję Shunt'a, Forum. Oprócz tego Hep informuje każdego miesiąca o wszelkich newsach dotyczacych przedsięwzięć muzycznych Alana i śledzi oficjalną listę dyskusyjną RECOIL również o nazwie Shunt.

Hepzibah przyczyniła się także do powstania płyty 'Liquid', nie tylko w kwestii, jak żartobliwie mówi Alan 'nie opłacanego asystenta studyjnego i producenckiego, człowieka od zaparzania herbaty oraz sprzątaczki' ale również jako wykonawczyni głosów drugoplanowych i partii smyczkowych. Godne uwagi było wykonanie przez nią trzech wersów pewnego utworu... od tyłu, które potem zostało użyte także po 'odwróceniu' - metoda wykorzystana wcześniej w filmie 'Twin Peaks'. Hep: 'Takie pozornie trudne rzeczy robiłam od lat i nie musiałam konfrontować się ani z komentarzami P.K., ani Alana. Aczkolwiek z kabiny, w której śpiewałam, dostrzegałam barki Paula, które wydawały się 'warkotać', tak więc pomyślałam sobie, iż muszę pewnie być naprawdę dobra, a oni właśnie 'poczuli klimat'. Ostatecznie jednak okazało się, że mnie olali - wyszłam z kabiny i zobaczyłam ich płaczących ze śmiechu. Nie mogę opisać, jak brzmiał mój wokal, ale z pewnością nie było to nic dziwnego i złowieszczego. Brzmiało to jakby ktoś doznał oszołomienia.'

***

Pytanie: Czy możesz powiedzieć kilka słów o sobie?

Odpowiedź: Urodziłam sie 22.11.1970 w Saffron Walden w Essex jako dziecko Amerykanina i Angielki. Większość dzieciństwa spędziłam jednak w Yorkshire, potem w Oxfordzie. W roku 1988 przeniosłam się do Los Angeles, ale dwa lata później wróciłam do Londynu w celu zdobycia wykształcenia muzycznego. Podczas ostatniego roku studiów zaczęłam grać na klawiszach i na skrzypcach w grupie Miranda Sex Garden, w związku z tym nie skończyłam edukacji (ale to już zupełnie inna historia). Moje dzieciństwo było ukierunkowane muzycznie, więc teraz potrafię grać na skrzypcach, pianinie i altowce.

Pytanie: W jaki sposób spotkałaś Alana?

Odpowiedź: Poznałam Alana gdy Miranda Sex Garden rozgrzewała publiczność przed występami Depeche Mode podczas europejskiej części ich trasy 'Devotional'. Zastąpiliśmy wtedy grupę Spiritualized, ponieważ nie mogli sobie oni poradzić z 30-toma tysiącami szalonych fanów krzyczących DE-PECHE MODE przez calutki swój koncert.

Pytanie: Jak dużo wiedziałaś o DM, a zwłaszcza o Alanie, zanim spotkałaś ich podczas 'Devotional Tour'? Co sądziłaś o muzyce Depeche Mode, ich tekstach, image itp? Czy myślałaś może wtedy o Alanie jako 'mężczyźnie Twego życia'?

Odpowiedź: Oczywiście pamiętałam DM ze swojej młodości, ale nigdy nie kupiłam sobie żadnej ich płyty i nie miałam pojęcia o zespole. Prawdę mówiąc, byłam w pewnym sensie do nich uprzedzona, kiedy po raz pierwszy graliśmy jako ich support. W roku 1989/90 pracowałam w sklepie płytowym w południowej Kaliforni i nie wydawaliśmy się wtedy sprzedawać niczego innego, jak albumu 'Disintegration' The Cure i plyty Depeche Mode '101'. Kiedy wydarzył się ten incdydent w Wherehouse, nasz sklep został oblężony przez fanów usiłujących kupić koszulki DM. Kiedy po raz pierwszy slyszałam utwory grane na koncercie DM okazało się, że jestem z nimi podśwadomie zanajomiona. Po raz pierwszy rozmawiałam z Alanem po drugim naszym koncercie na ich trasie - tego dnia Alan obchodził urodziny. Nie miałam nawet pojęcia, kim on był lub czym sie zajmował i dopiero po trzech dniach zdałam sobie sprawę, ze był tym facetem, który grał na perkusji. Od tamtego momentu staliśmy się właściwie nierozłączni.

Pytanie: Jak własciwie wygladała Twoja wsółpraca z Alanem przy nagrywaniu muzyki RECOIL?

Odpowiedź: Spędziłam z nim wiele czasu w studiu podczas nadgrywania, więc bylo nieuniknione, iż będę w pewien sposób zaangażowana w jego tworzenie. Z drugiej jednak strony nie byla to świadoma rzecz - po prostu byłam tam, więc pomagałam mu, jak tylko tego potrzebował. Niezmiennie jednak Alan traktuje mnie znacznie gorzej niż pozostałych współpracowników. Podczas, gdy wobec nich wydaje się być cholernie czarujący, mnie traktuje niemal jak psa - prawie nigdy nie doznaję z jego strony szacunku, na jaki zasługuję. Ale taka jest cena za bycie żoną... [przypominamy, że Hep posiada ogromne poczucie humoru ;)]

Hepzibah plays the violin

Pytanie: Jakie są twoje ulubione utwory RECOIL?

Odpowiedź: Podobają mi sie 'Last Breath' i 'Drifting' - Poison Dub. Z albumu 'Liquid' natomiast podoba mi się numer 'Last Call For Liquid Courage', który to posiada świetny tekst oraz seksowne linie basowe, będące dziełem Mr Garcii. Lubię także 'Vertigen' - numer wykonywany przez Rosę Torras.

Pytanie: Jakiej muzyki słuchasz?

Odpowiedź: Mój gust jest całkiem podobny do Alana, jesli chodzi o muzykę, aczkolwiek w tej chwili jedyną rzeczą, jaka wydobywa sie z głośników w naszym domu, wydają się być kasety i płyty demo, grane jakieś 2, 3 razy w ciągu dnia. W studiu musze słuchać na przykład takich dźwięków jak oooowweeeee (dzwiny dzwięk), pętla perkusyjna, przekleństwo, oooowwweeoooorrr (następny dziwny dzwięk), itd, itd ;-) Z ostatnich jednak albumów, jakie kupiliśmy, podoba mi się Whale i Moloko, fragmenty płyty 'The Fragile' Nine Inch Nails i ostatni Supergrass, nawet jeśli jest to ewidentny beatlesowski pastiż. Często wracam też do kolekcji utworów Noela Cowarda.

Pytanie: Czy możesz opisac typowy dzień z życia z Alanem?

Odpowiedź:  Oh, to beczka śmiechu. Zwykle zaczyna sie od tego, jak Paris budzi nas około 9-tej albo przez szturchanie w oczy, albo ciągniecie za włosy. Przy porannej kawie czytamy e-maile, jakie nadeszly od fanów. Potem zwykle gramy w tenisa - czasem Alan przechadza sie przez kort myślac, że jest Pete Samprasem i krzyczy do mnie: 'Odbierz to! Czy w końcu ruszysz swoj tyłek? Odbierz.... odbierz!!! Ostatecznie wchodzimy do studia około drugiej i generalnie pracujemy do północy czy nawet dłużej, jeśli sprawy ida wyjatkowo dobrze. [aktualne na rok 1998 ;)]

Obecnie ma on wymiar stosunkowo cywilizowany. Aktualnie jesteśmy aczkolwiek totalnie pochłonięci przeprogramowywaniem strony w związku z 'gotowością' nowego albumu [chodzi o 'Liquid' - przyp. MP] i wszystkimi peryferiami, jak na przykład multimedialne CD oraz EPK. Za kilka dni ruszamy na tydzień na podbój Europy - mam nadzieję, że uda mi się zdać z naszej wyprawy szczegółowy raport, który znajdzie się na stronie. [aktualne na rok 2000]

***

zobacz także:
01: Hepzibah Sessa interview