01 News
02 Biografia
03 Dyskografia
04 Wywiady
05 Team
06 Thin Line
07 Photo
08 Artykuły
09 Subskrypcja
10 Księga gości
11 Forum
12 Linki
13 Kontakt
30 TON
06 recoil thin line


Apparatus
czyli sudio, w jakim pracuje Alan Wilder

Thin Line Studio znajduje się w Sussex i jest utrzymane w atmosferze sprzyjającej unikalnemu stylowi muzycznej twórczośći Alana. Pomyślane jako samowystarczalne, specjalnie w tym celu zbudowane środowisko nagraniowe, osadzone jest w ogromnym, nie wykorzystującym ścianek działowych budynku i zawiera asortyment zarówno klasycznego, analogowego jak i nowoczesnego, cyfrowego sprzętu nagraniowego.

Thin Line Studio

Sama posiadłość, która została zbudowana w połowie XIX wieku, poprzez dokonywane przez lata nieprzemyślane przeróbki została dość mocno 'odsączona' ze swoich pierwotnych 'sił życiowych'. Alan postanowił ją reanimować odtwarzając warunki określane przez siebie jako 'tętniąca życiem, spełniająca rolę pracowni, skąpana w dużej ilości światła przestrzeń.'

Pod bacznym okiem Wildera grupa wyspecjalizowanych budowniczych, elektryków i blacharzy przez sześć miesięcy zajmowała się renowacją terenu / odrestaurowywaniem budynku, po czym skonstruowano spiralną klatkę schodową i sypialnię usytuowaną na połpiętrze, a używajac blachy nierdzewnej w pełni wyposażono kuchnię i łazienkę.

Podczas prac w piwnicy ekipa natrafiła na nieużywany, podziemny zbiornik na wodę i pomysłowo przerobiła go na pomieszczenie do gry na perkusji. Wyspecjalizowana firma oświetleniowa 'Box Products' dostała zlecenie nadania temu miejscu odpowiedniego nastroju.

Po tym wszystkim Alan zaangażował Kevina Van Greene'a, zawodowego projektanta pomieszczeń studyjnych w celu zapewnienia prawidłowego, optymalnego funkcjonowania sprzetu, takiego jak konsola mikserska czy odsłuchy - te zostaly w niecodzienny sposób zawieszone na łańcuchach umocowanych do stalowych elementów struktury budynku. Cały arsenał sprzętu Alana został zamontowany na stojakach opartych na opracowanym przez Kevina systemie specjalnych rusztowań - kombinacji metalowych ram, ruchomych powierzchni roboczych i wyciągalnych gondoli przystosowanych do komfortowego ulokowania zestawu samplerów, syntezatorów, magnetofonów, komputerów i procesorów efektów.

Odzwierciedlający zainteresowanie Alana architekturą i dekoracją wnętrz wystrój studia charakteryzuje się starannym, acz specyficznym doborem wyposażenia - sa tu na przykład chromowane grzejniki, polerowany, stalowy kominek czy zestaw wypoczynkowy skonstruowany z siedzeń pierwszego samochodu Wildera, Citroena DS z roku 1974.

Thin Line Studio

Alan świadomie stronił od typowych, studyjnych akcentów jak złote płyty czy zdjęcia Eltona Johna; zamiast tego typu 'gadżetów' znajduje się tutaj duża, obramowana kopia okładki płyty Depeche Mode 'A Broken Frame' czy szereg telefonów z lat 30-tych i 40-tych.

Troska Alana o szczegóły w każdym z aspektów jego życia zadecydowała o tym, że Thin Line mimo to, że jest wykonane w minimalistycznym, industrialnym stylu, emanuje wyjątkową atmosferą zapobiegającą postrzeganiu studia jedynie jako miejsca pracy.

"Zawsze zamierzałem zaprojektować studio w taki sposób, by można było po prostu usunąć cały sprzęt i zostać z naprawdę interesujacym, 'bezściennym' budynkiem. Szczególnie podoba mi się sposób, w jaki sypialnia góruje nad całym pokojem oraz okiennice, które rozpościerając się od podlogi pod sam sufit zapewniają fantastyczne widoki. Jedynym problemem, z jakim borykam się w studiu jest to, iż w zimie jest tu cholernie zimno!"

W roku 1998 studio Alana doznało sporych przeobrażeń - przykre doświadczenia związane z niemożnością dokonania ostatecznego miksu albumu 'Unsound Methods' w czterech kątach Thin Line i konieczność zgrania materiału w komercyjnym studiu ostatecznie skłoniły Alana do dokonania niezbędnych zmian w swoim własnym studiu. Mając na uwadze, iż jedynym sposobem uniknięcia tych problemów w przyszłości jest przystosowanie Thin Line do zrealizowania całego materiału od początku do końca na miejscu, Alan ponownie poprosił o pomoc Kevina Van Green'a.

Thin Line Studio

Po konsultacjach z Van Green'em odnośnie problemów z akustyką zostało ustalone, iż należy stawić czoła dwóm obszarom - nie osłoniętym, gołym ścianom i unoszącemu się na wysokości 20 stóp sufitowi . Sugestią Kevina było skonstruowanie 'pokoju wewnątrz pokoju', który podczas nagrywania spełniałby rolę pomieszczenia przeznaczonego do miksowania, a po wszystkim mógłby zostać bez problemu zdemontowany. Van Green zaproponował 'unoszący się' sufit podtrzymywany przez stanowiące elementy konstrukcyjne budynku stalowe belki oraz zestaw specjalnych ekranów, których zadaniem miało być przytłumianie dźwieku. Przestrzeń robocza Alana została przemieszczona do centrum pokoju.

Thin Line Studio

Trzy ścienne połacie budynku zostały obłożone pochłaniaczami w formie wypełnionych specjalną pianką, skonstruowanych z drewnianych ram paneli, które przed okryciem perforowanym aluminium pomalowano metaliczną, miedzianą farba. Ponadto jeden z tych 'wytłumionych' obszarów znajdujący się w narożniku studia przerobiono na pomieszczenie dla wokalistów.

Kevin wraz ze swym współpracownikiem, Markiem, skonstruowali 3 metalowe ramy dlugie na 10 stóp i posiadające po 8 trójkatów wykonanych z akustycznej pianki. Całość podwieszono na różnych wysokościach na istniejących już dźwigarach korzystając z przemysłowych drutów i zamocowań. Ramy te także zostały pomalowane miedzianymi i stalowymi farbami, zaś wykończone zostały chromowymi kopułami, co uczyniło z nich jeszcze jeden komponent i tak juz industrialnego wyglądu studia. Żeby rozwiązać problem odbijania się dźwieku za głośnikami, na stalowych karniszach umieszczonych nad wysokimi na 11 stóp drewnianymi okiennicami zawieszono ciężkie, krwistoczerwone aksamitne zasłony.

Oprócz tego Kevin zaczął prace nad przebudowywaniem zaprojektowanego wcześniej przez siebie systemu rusztowan-stojaków pod sprzęt Alana. Mając na uwadze stworzenie jak najbardziej ergonomicznych i estetycznych warunków, Van Green przerobił główną ich część w ten sposób, by sprzęt mający się tam znaleźć przechylony był pod kątem 50-ciu stopni. Takie rozwiązanie w pewnym sensie przypominało kabinę pilota w samolocie i zapewniło łatwy i komfortowy dostęp do najczęściej używanych przez Alana elementów muzycznego wyposażenia Thin Line.

Thin Line Studio - panorama 360°
Kliknij na obrazek, by zobaczyć panoramę (360°) studia Thin Line

W tym czasie znacznym modyfikacjom uległ także sprzęt Alana - do zmian należy zaliczyć przede wszystkim zrezygnowanie z używanego dotychczas oprogramowania Cubase VST firmy Steinberg na rzecz E-magic Logic Audio oraz zastosowanie oferowanego przez Digidesign wielościeżkowego systemu nagraniowego Pro Tools 24. Poza tym wykorzystywaną do tej pory konsolę mikserską firmy Soundtracs zastąpiono mniejszą, cyfrową konsolą Yamaha'y wspierając ją dodatkowo analogowym, oferującym nieco 'ciepła' sprzętem Neve z roku 1970 pochodzącym z ex-wyposażenia stacji radiowej BBC.

***

zobacz także:
01: The Gear