01 News
02 Biografia
03 Dyskografia
04 Wywiady
05 Team
06 Thin Line
07 Photo
08 Artykuły
09 Subskrypcja
10 Księga gości
11 Forum
12 Linki
13 Kontakt
30 TON
04 recoil wywiady


Samanta Coerbell exclusive interview
2000

Poniższy wywiad jest jednym z wywiadów, które specjalnie dla visitorów Missing Piece przeprowadziliśmy z LIQUID'ową ekipą. Jest on o tyle szczególny, iż najprawdopodobniej jest jedynym przeprowadzonym z Samanthą z tytułu wydania 'Liquid' i dotyczącym jej udziału w procesie nagrywania płyty. Jak widać, Polak potrafi ;)

***

Missing Piece: Cześć Sam, jak się masz?

Samantha Coerbell: W porządku, dziękuję.

Missing Piece: Jaka godzina jest teraz tam u Ciebie?

Samantha Coerbell: Jest czwarty lipca 2000, godzina 14:00. Jestem teraz u przyjaciół w Amsterdamie; jutro wybieram się do Paryża. Dopiero teraz mogłam spokojnie przysiąść nad Twoimi pytaniami, więc wybacz mi że zabrało mi to tak dużo czasu.

Missing Piece: Co wiesz o Polsce? Czy są jakieś wydarzenia/ osobistości, które przywodzą Ci na myśl mój kraj?

Samantha Coerbell: Nie wydaje mi się, abym była w stanie powiedzieć specjalnie dużo na temat Polski. Co prawda uczono mnie o wojnach, w które zaangażowana była Polska, niemniej nie ma zbyt wielu rzeczy w amerykańskich mediach, które pokazywałyby współczesne życie w Polsce.

Missing Piece: Na stronie SHUNT znalazło się zdanie wypowiedziane przez Ciebie i mówiące o tym, że "w latach osiemdziesiątych bacznie śledziłaś takie grupy zza oceanu jak Duran Duran, Culture Club i Depeche Mode". Mogłabyś powiedzieć nieco więcej na ten temat?

Samantha Coerbell: Mój komentarz na stronie SHUNT miał na celu zaznaczenie, że byłam fanką Alana kiedy był w Depeche Mode a także to, że lubiłam również inne kapele z Wielkiej Brytanii, jak wspomniane Duran Duran i Culture Club. Kiedy miałam 14 lat byłam wielką fanką Depeche Mode - zbierałam plakaty, koszulki i znaczki-przypinki. Rozmawiając z Alanem czułam się jakby znów ogarnęło mnie tamto młodzieńcze podniecenie. Pamiętam że w tamtych czasach byłam zadurzona w Alanie. W nim i w Johnie Taylorze z Duran Duran. Teraz chciałam zachować się jakbym nadal miała te 14 lat, lepiej jednak było zachować się 'po dorosłemu' . Zabrało mi jednak chwilkę zanim doszłam po tym wszystkim do siebie.

Missing Piece: Wow, więc byłaś fanką depeche MODE? Czy nadal masz ich płyty w swojej kolekcji CD/LP? Może masz jakieś ulubione kawałki dM? Przy okazji - większość fanek zwykle wydaje zachwycać się Dave'm albo Martinem; miło słyszeć że ktoś był oszalały na punkcie Alana ;) Czy myślisz, że jesteś fanką RECOIL?

Samantha Coerbell: Ciągle jeszcze mam analogi dM ale niestety nie posiadam już gramofonu. Teraz jednak mam ich największe przeboje [chodzi zapewne o kompilacje The Singles - przyp. Missing Piece] i kocham je wszystkie. Nie potrafię jednak wskazać ulubionego kawałka. Co zaś do RECOIL - tak, myślę że jestem fanką RECOIL; mam teraz wszystkie płyty Alana i lubię ich słuchać.

Missing Piece: Powiedz mi coś o Twoich zainteresowaniach. Grasz na przykład na jakimś instrumencie?

Samantha Coerbell: Moje zainteresowania skupiają się wokół komputerów, podróży i słuchania muzyki. Potrafię grać na pianinie i saksofonie ale nie spodziewaj się że kiedyś usłyszysz mnie jak robię to zawodowo. Mam zamiar nauczyć się jeździć konno tego lata.

Missing Piece: Skąd czerpiesz inspiracje i pomysły na teksty, jakie piszesz? Czy są to media, książki, własne obserwacje, doświadczenia i ich analizy, magazyny dla kobiet, czy...? ;)

Samantha Coerbell: Na początku zwykłam pisać nieszczęśliwe poematy miłosne, potem zwróciłam się w kierunku miłości, która nieszczęśliwie odeszła, a teraz piszę o różnych rodzajach miłości (przyjaźń, rodzina, miłość ludzi którzy zapominają kochać siebie samych). Mieszkając w Nowym Jorku obserwuję wielu młodych ludzi, którzy nie dostrzegają świata zewnętrznego, nawet swojego najbliższego otoczenia. Piszę więc rzeczy, które uświadamiają im, że jest tak wiele rzeczy wartych zobaczenia i doświadczenia. Piszę także o tych właśnie ludziach, żeby z kolei inni ludzie wiedzieli, co dzieje się wokół nich. Utwór 'New York Nights' jest zbiorem kilku historii na temat tego, czym ludzie zajmują się nocą na Brooklynie. 'Supreme' natomiast dotyczy dziewczyny, która opiekę nad własnym dzieckiem przedkłada nad zainteresowanie swoim chłopakiem. 'Last Call For Liquid Courage' zaś jest jednym z tych 'seksownych' poematów mówiących o funkcji alkoholu / narkotyków jako środka mającego pomóc w znalezieniu miłości podczas bycia świadomym, że korzysta się z seksu jako substytutu potrzeby prawdziwej miłości.

Missing Piece: Mieszkając w Nowym Jorku, czy kiedykolwiek spotkałaś... Davida Gahana? Przy okazji, coś mi się wydaje że posiadasz również mieszkanie w Londynie...

Samantha Coerbell: Nigdy nie spotkałam Dave'a. Jestem z Nowego Jorku ale przebywałam akurat z paroma przyjaciółmi w Londynie (Bixton], kiedy po raz pierwszy skontaktował się ze mną Alan. Teraz mieszkam w Missisipi [południowy stan w Ameryce].

Missing Piece: Czy są jacyś artyści, na których albumach chciałabyś pojawić się jako autorka tekstów i ich wykonawczyni zarazem? Czy otrzymałaś ostatnie jakieś nowe propozycje? A może już jesteś zajęta pracami nad czymś takim?

Samantha Coerbell: Bardzo bym chciała zrobić coś dl Lauryn Hill, acz myślę że radzi sobie doskonale i bez pomocy z zewnątrz. Myślę, że jesienią będę pracować nad jakimś scenariuszem.

Missing Piece: Czy to znaczy że zamarzasz zrobić jakiś film czy coś w tym rodzaju?

Samantha Coerbell: Mam dokładnie taki właśnie zamiar.

Missing Piece: Wiem że RECOIL nie był jedyną formacją, z którą nagrywałaś. Mogłabyś zdradzić kilka szczegółów na temat Twojej współpracy z innymi artystami? Czy wszyscy oni byli zakorzenieni w gatunkach rap / hip-hop / spoken word? Kogo wskazałabyś jako tego, z kim pracowało Ci się najciekawiej i najbardziej odkrywczo?

Samantha Coerbell: Pojawiłam się na "Flippin' the Script: Rap Meets Poetry" - albumie, który został nagrany na żywo w jednym z nowojorskich klubów. Możesz też znaleźć mnie na płycie Jack'a Walratha pt. "Hipgnosis" - mój przyjaciel, Dean Bowman, zasugerował Jack'owi, by zrobił ze mną parę rzeczy. Znalazłam się także na kompilacji "Chocolate Art", którą nagrałam razem z Gavinem Lombosem i Rogerem Robinsonem. Nagrałam jeszcze wiele innych rzeczy, ale będziemy musieli poczekać i zobaczyć, czy któraś z nich kiedykolwiek ujrzy światło dzienne.

Missing Piece: Zanim Alan zaproponował Ci współpracę, wiedziałaś o RECOIL i o tym, że Alan nie jest już członkiem depeche MODE?

Samantha Coerbell: Wiedziałam, że Alan nie jest już w dM, ale nie miałam pojęcia o RECOIL zanim nie powiedziała mi o tym Maggie Estep.

Missing Piece: Jakim człowiekiem jest Alan? Czy jest taki, jakim zawsze go sobie wyobrażałaś, czy też może okazał się zupełnie inny?

Samantha Coerbell: Alan to spoko gość, jest bardzo zabawny i naprawdę oddany swojej muzyce. Nie wiem, jako kogo sobie go wyobrażałam; myślę, że bardziej interesowała mnie praca nad utworami i dążenie do tego, aby brzmiały one dobrze.

Missing Piece: Co myślisz o muzyce RECOIL?

Samantha Coerbell: Lubię tą muzykę. Bardzo podoba mi się utwór Diamandy Galas [Strange Hours - przyp. Missing Piece]. Niestety w tum momencie nie jestem w stanie podać nazw większości numerów które mi się podobają.

Missing Piece: Czy Alan naprawdę wypija takie ilości wódki jakimi zwykł chwalić się przed swoimi fanami? ;)

Samantha Coerbell: Tak. Widziałam jak pił tequilę niczym wodę. Poszliśmy się napić, kiedy wraz z Hepzibah [żona Alana - przyp. Missing Piece] byli w Nowym Jorku - strasznie chorowałam po tym przez dwa dni podczas gdy oni czuli się jakby nigdy nic. Missing Piece: Czy kiedykolwiek myślałaś nad nagraniem albumu z Twoją poezją / prozą i aranżacjami / instrumentalizacja Alana? Czy byłabyś zadowolona z Alana jako potencjalnego producenta tej płyty? Samantha Coerbell: Jeśli nadarzyłaby się okazja nagarnia albumu z poezją, chciałabym pracować z Alanem [podobnie jak i z paroma innymi producentami], niemniej podejście to tego musiałoby być zupełnie inne. Zakłada się, że słowa muszą być tak ułożone, by pasowały do muzyki. Ale słowa do moich utworów mają swój własny rytm i musielibyśmy tak zbudować muzykę, by to ona do nich pasowała.

Missing Piece: Gdyby Alan rozważył zabranie RECOIL w trasę, zgodziłabyś się wziąć udział w tym przedsięwzięciu?

Samantha Coerbell: Podstępne pytanie - wszyscy przecież wiecie, ze Alan nie zamierza wyruszać w trasę. Niemniej zgodziłabym się na to, ponieważ jest to świetny sposób na podróżowanie i zarobienie paru groszy zarazem.

Missing Piece: A czy jeśli Alan ponownie poprosi Cię o współpracę, zgodzisz się?

Samantha Coerbell: Dalsza współpraca byłaby cool pod jednak warunkiem, że tym razem zamierzalibyśmy zrobić coś zupełnie innego. Coś, co byłoby ekscytujące dla nas obojga.

Missing Piece: Czy masz jakiś kontakt z innymi ludźmi zaangażowanymi w nagranie LIQUID [czy albumów RECOIL w ogóle]? Wiem, że od lat śledzisz sceniczne poczynania Maggie Estep - możesz to nieco skonkretyzować? Znasz Maggie osobiście?

Samantha Coerbell: Nie spotkałam żadnej z pojawiającej się na LIQUID wykonawczyni, choć wieki temu zwykłam spotykać Nicole Blackman w klubach poetyckich w Nowym Jorku. Spotkałam Maggie Estep w Nuyorican Poet's Café i potem podróżowałam na trasie razem z nią i jej grupą. Bardzo lubię Maggie, jest zabawna. Musi obowiązkowo mieć basen w hotelu w którym przebywa. Lubi konie. To właśnie za jej przyczyną postanowiłam nauczyć się jeździć konno.

Missing Piece: Czy dostajesz od fanów RECOIL listy lub e-maile dotyczące Twojego udziału w nagraniu albumu? Jakie są ich opinie / reakcje?

Samantha Coerbell: Dostałam kilka listów od fanów RECOIL, sprawdziłam również komentarze na stronie Alana. Generalnie były to pozytywne rzeczy.

Missing Piece: Gdy po raz pierwszy dostałaś 'Twoją' muzykę, co o niej pomyślałaś? Jak bardzo tamte surowe dema zmieniły się w porównaniu z tym, co mamy na albumie? Czy sugerowałaś Alanowi pewne rzeczy dotyczące dokonania zmian, jak na przykład przearanżowania pewnych części, usunięcia innych itp.?

Samantha Coerbell: Muzyka, jaką pierwotnie przysłał mi Alan, zawierała już na swym tle mój, zaczerpnięty z innego albumu, głos. Różnica między tymi wersjami polega na tym, że podczas nagrywania wokali mogłam artykułować słowa inaczej - tak, aby pasowały do muzyki. W studiu dostałam dostęp do wszystkich innych utworów, ponieważ na miejscu zaoferowałam dodatkowo kilka tekstów, o których nie mówiłam Alanowi przez moim przyjazdem. To było cool bo na przykład "New York Nights" ostatecznie znalazł się na singlu.

Missing Piece: Dobra, zacznijmy może od nowa - jeden [lub więcej] z tych utworów demo [Last Call For Liquid Courage, Supreme, NY Nights], jakie zostały przysłane Ci przez Alana, zawierał już Twój wokal, czy tak? Czy ten wokal został zaczerpnięty z albumu "Flippin't The Script"? Jeśli nie, to z jakiego?

Samantha Coerbell: "Supreme" jest na "Flippin' The Script"...

Missing Piece: Powiedz mi proszę tak dużo jak to tylko możliwe na temat utworu 'Harry Dean' - co to w ogóle było? Jak myślisz, dlaczego ostatecznie numer ten nie znalazł się na płycie? Dlatego że psuł 'porządek' utworów czy coś?

Samantha Coerbell: Nie jestem pewna na bazie jakiego tekstu opracowany był "Harry Dean" - możliwe, że był to "Swirl". Nie znalazł się na albumie dlatego, że - jak sądzę - za bardzo odbiegał swoim tematem od koncepcji albumu. Podobał mi się ten numer, ponieważ Alan pozwolił mi na duża swobodę podczas jego nagrywania.

Missing Piece: Czy nagranie "Supreme", "Last Call..." i "NY Nights" [oraz wspomnianego "Harry Dean"] zostało Ci z góry narzucone czy może też Alan początkowo próbował sprawdzić, w jaki sposób podjedziesz do innych utworów [które ostatecznie zostały 'wzięte' przez Nicole, Diamndę i Rosę]?

Samantha Coerbell: Jak już powiedziałam, ponieważ jako pierwsza nagrywałam wokale, myślę że miałam pełen dostęp do wszystkich numerów przygotowanych na album. Jednak to Alan rozdzielił utwory między nami.

Missing Piece: Czy Alan powiedział / poprosił / zasugerował Tobie, że słowa tego czy tamtego numeru powinny być o tym czy o tamtym, czy też dał Ci w tej kwestii zupełnie wolną rękę? Czy doświadczyłaś jakichś trudności podczas pracy nad pisaniem LIQUID'owych tekstów?

Samantha Coerbell: Alan nie pisze tekstów. Zasugerował pominięcie małej części "Supreme", ale było to konieczne ze względu na dopasowanie się do czasu trwania utworu. Z tej samej przyczyny przycięto nieco tekst "NY Nights". Nie mam kłopotów z pisaniem słów, niemniej jest dość interesujące kiedy próbuje się wpasować w utwór. Wykonanie "Last Call For Liquid Courage" zabrało mi chwilkę czasu, stąd też ta wstawka 'Wanna lick it up?' [oj chyba się Samantha musiała wkurzać ;)- przyp. Missing Piece] w tej wyciszonej sekcji utworu. To jednak był problem związany z wykonaniem, nie zaś z pisaniem. Jest raczej trudno zmiksować moje wokale z muzyką. Zwykle na scenie jestem i mówię do mikrofonu sama, więc nie ma tu problemu. Jeśli jednak chodzi i studio, to sprawa ma się inaczej.

Missing Piece: Nawiązując do Twoich tekstów - o czym tak naprawdę są te utwory? Z mojego punktu widzenia dotyczą tematów społecznych, patologicznych problemów ludzi żyjących w tak zwanym cywilizowanym świecie. Jak jest z tym w rzeczywistości? No i jak tytuł "Last Call For Liquid Courage" powinien być prawidłowo rozumiany?

Samantha Coerbell: "Supreme", jak już wyjaśniłam wcześniej, jest o młodym mężczyźnie który będzie raczej stał na rogu ulicy niż wychowywał swojego syna oraz o młodej kobiecie, dla której dziecko jest czymś co utrzymuje ją u boku tego mężczyzny. Bardzo martwi mnie los dzieci młodych rodziców - obawiam się, że nie będą miały dobrego życia. "Last Call For Liquid Courage" jest dziwaczny. Określenie 'last call' jest zwrotem, którego używa się w barach celem zakomunikowania, że niebawem zamykają lokal i będą serwować już ostatnią 'kolejkę'. "Liquid courage" jest kolejnym zwrotem dotyczącym alkoholu - chodzi tu o to, że będąc pod jego wpływem odważasz się zrobić coś, czego nie zrobiłbyś będąc trzeźwym. Chciałam napisać o kobiecie tak pijanej, która wolałaby raczej odbyć stosunek z nieznajomym typem z baru niż samotnie wracać do domu. Jest to tak niebezpieczna rzecz i nie chcę, aby ludzie myśleli, że to dobry pomysł. Chciałam przypomnieć ludziom, jak bardzo jest to ryzykowne, dlatego więc tekst do utworu wydaje się momentami nie mieć sensu - napisałam go tak, jakbym słyszała go z ust pijanej kobiety.

Missing Piece: Fakt, że LIQUID zawdzięcza swój tytuł twojemu utworowi ["Last Call..."], jest wszystkim dobrze znany. Czy album miał jakiś roboczy tytuł zanim Alan zdecydował wykorzystać do tego celu fragmentu tytułu jednego z Twoich tekstów? A może i Twoje teksty miały początkowo inne tytuły? ;)

Samantha Coerbell: Ni e widziałam, że on nazwał album na podstawie mojego numeru, ale jest to naprawdę cool. Nie wydaje mi się jednak, żebym się w ogóle zastanawiała nad tym, jak nazywał się album, kiedy nad nim pracowaliśmy. Moje utwory nazywają się jak moje wiersze, aczkolwiek "Last Call..." początkowo nazywał się po prostu "Liquid Courage", lecz myślę, że Alanowi podobało się powtórzenie 'LC'.

Missing Piece: Czy, poza "Supreme", napisałaś wszystkie teksty specjalnie na potrzeby albumu, czy może raczej napisałaś je dużo wcześniej i po drobnej selekcji po prostu skorzystałaś z gotowych już tekstów?

Samantha Coerbell: Wszystko miałam napisane już wcześniej; dokonałam tylko kilku zmian na potrzeby albumu. Chciałabym móc napisać kilka nowych tekstów, lecz Alan był bardzo zainteresowany "Supreme" i w dodatku nie miałam w owym czasie za bardzo czasu na pisanie. Missing Piece: Czy czytasz recenzje LIQUID'a? Jesteś z nich zadowolona?

Samantha Coerbell: Nie śledzę recenzji albumu, będąc szczera, aczkolwiek pewien zaprzyjaźniony publicysta podesłał mi kilka - generalnie jestem zadowolona. Myślę, że niektóre z opinii są prawidłowe Uważam również, że nie można ufać recenzjom czegoś, co według nich jest 'ekstremalnie pozytywne'.

Missing Piece: Kończąc, co powiedziałabyś fanom odwiedzającym stronę Missing Piece oraz czytelnikom fan-zine'u Shame?

Samantha Coerbell: Do czytelników Shame: Dzięki za wsparcie i mam nadzieję, że warto było czekać na nowy album RECOIL! Do zobaczenia niebawem!

***


zobacz także:
01: Samantha Coerbell collaborator profile